Son Haberler
Anasayfa » Genel » Atatürk;”Ben de babamı tanımıyorum ya”

Atatürk;”Ben de babamı tanımıyorum ya”

Atatürk;''Ben de babamı tanımıyorum ya''Bir akşam saat 20 sularında Saray’ın Marmara’ya bakan balkonunda yirmi kadar tanınmış konuk Atatürk’le yemek yiyordu.Arkamda duran Atatürk;”Efendi,efendi!...”diye bana seslendi.Döndüm.Hiç unutmam,elimde kristal rakı sürahisi vardı.”Buyrun efendim.Bir emriniz mi var Paşam?”diye karşılık verdim.Cumhuriyet rejiminin kurulmasına rağmen herkes Atatürk’e ”Paşam” diye hitap ederdi.Beylik,paşalık kalktığı halde bu ”Paşalık”,Atatürk için kalkmadı.Bu,ölünceye kadar sürdü.
O akşam ilk kez konuştuğum Atatürk’le aramızda şunlar geçti:”Senin ismin nedir?” ”Cemal” ”Sonu yokmu bunun” ”Var,Cemalettin.” Bunun üzerine Atatürk,birden bana doğru ilerleyerek;”Haa”dedi.”İsimler Kemalettin olur,fakat Cemalettin olmaz.Sen yine Cemal kal.Dinin cemali miydin ki,sana bu ismi koydular?” Aradan yarım saat geçmişti.Yemek devam ediyordu.Sevinçten kabıma sığmıyordum.Evet,Atatürk en sonunda benimle konuşmuştu.Hem de uzun uzun.
Ertesi gün benimle alay eden arkadaşlarıma anlatacağım şeyleri kafamda tasarlıyor,onlardan hıncımı alacağımı ddüşünüyordum.Fakat Atatürk,bu Cemal adına tutulmuş olcak ki,yeniden seslendi;”Bu Cemalettin ismini kim koydu sana?” Artık adamakıllı korkamaya başlamıştım;”Babam” diye karşılık verdim. ”Öyleyse baban ne adammış senin!” diye sertçe çıkıştı.Bunun üzerine:”Ben babamı tanımıyorum” deyince,yüzü daha da sertleşti:”Babanı tanımıyorum ne demk? Sen babasız mı doğdum?Baban yok mu senin?” ”Ben dokuz aylıkken babam ölmüş” Atatürk üzüldüğümü yüzümden okumuş olcak ki,birden sesini yumuşattı;”Anneni tanıyorsun ya yeter”dedi.Ve biraz durduktan sonra ekledi;”Ben de babmı tanımıyorum ya…”
Kaynak:Cemal Granda – Atatürkün uşağı idim s;20-21
 —

Google Aramaları

  • babam ataturku unutma dedi
  • babami tanimiyorum

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Required fields are marked *

*